Evangelisatie

Zandvoort, 9 mei 2026

We spraken een man die tot over zijn oren in de zorgen zat. Hij droeg de zorg voor zijn ouders, had allerlei verplichtingen en begreep niet waarom anderen – die alleen voor zichzelf lijken te leven – geen moeite kennen. We mochten hem wijzen op Asaf, die in Psalm 73 dezelfde worsteling verwoordt. Maar ook hoe Asaf tot rust komt wanneer hij ziet dat het uiteindelijk gaat om het leven met God. Wie Hem toebehoort, mag weten dat aan het einde van de levensweg alle moeite achterblijft en er eeuwige rust wacht. Hij nam dankbaar de folders mee over de komende feestdagen en het dagboek In het spoor, om regelmaat te vinden in het Bijbellezen.

Later ontmoetten we een dame van ongeveer 85 jaar. Ze was bezig met het opmaken van haar testament. Hoewel ze geloofde dat er “wel een God is”, wilde ze gecremeerd worden en haar as in de Noordzee laten verstrooien, net als bij haar hondje. In het gesprek proefden we vooral haar angst voor de dood. We mochten haar wijzen op de woorden van Christus: “Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.” Ze vond het moeilijk, twijfelde veel, maar luisterde aandachtig. Toen we afscheid namen, draaide ze zich om en vroeg: “Wat ga je morgen doen?” – “Naar de kerk,” antwoordden we. “Wil je dan voor mij bidden…” Het was een vraag die veel zei.

Ook was er een klein meisje dat graag een Bijbel wilde. We gaven haar eerst een Johannes-Evangelie, maar ze zei: “O, maar ik kan al heel goed lezen, mag ik dan een hele Bijbel? Ik zal wel een stukje voorlezen.” En dat deed ze – luid en duidelijk. Ondertussen kwamen er meer kinderen bij, uiteindelijk vijf in totaal, die bij een pleegvader of groepsleider hoorden. Ze mochten even in de ‘ambulance’ kijken en gingen allemaal enthousiast naar huis met een kinderboekje of een Bijbel. Een ontmoeting die ons hart verwarmde.

Tot slot spraken we een grote man, getatoeëerd van top tot teen. Hij was verrast dat we hem aanspraken. Hij vertelde openhartig over zijn verleden in de onderwereld en hoe hij meerdere keren op het randje van de dood had gestaan. Maar door mensen die hem opvingen en hem het Evangelie brachten, werd zijn leven totaal omgekeerd. “Ik ben alles verloren, maar heb Christus gevonden,” zei hij.

Dankbaarheid en gebed

In deze ontmoetingen zien we hoe God deuren opent – bij jonge kinderen, bij zoekende ouderen, bij mensen die worstelen, en bij hen die gered zijn uit diepe duisternis. Laten we blijven bidden dat het zaad van het Woord vrucht mag dragen.

Evangelisatie en Zending (EenZ) HHG Katwijk