Verslag Evangelisatie

Voorburg / Den Haag zaterdag 4 april

Het was deze keer erg rustig bij het winkelcentrum. Daardoor zijn er niet veel folders uitgedeeld en waren er weinig nieuwe gesprekken. Toch merk je dat je in de loop van de tijd een aantal vaste gezichten bent gaan kennen – mensen die zich vaak in de buurt van het centrum ophouden. Met hen ontstaan soms waardevolle gesprekken.

Zo sprak ik opnieuw met de man die altijd wat sceptisch is en niets met het geloof te maken wil hebben. Door telkens even bij hem langs te gaan, is er toch een band gegroeid. Deze keer konden we zelfs echt over het geloof praten. Tot mijn verrassing nam hij voor het eerst een folder aan, met de belofte dat hij die zou gaan lezen.

Ook de vrouw met haar hand in het gips en de ondersteuning om haar nek zag ik weer. Ze zit vaak te wachten op de taxibus, en meestal is haar neef erbij die begeleiding nodig heeft. Dit keer was ze alleen. Toen ik vroeg waar hij was, vertelde ze dat hij verpleegd wordt nadat hij gevallen is. De volgende dag zou ze hem gaan bezoeken. Omdat hij, een man van ongeveer veertig jaar, niet goed kan lezen, stelde ik voor om een kinderbijbel mee te nemen. Ze vond dat een prachtig idee en beloofde die aan hem te geven.

Even later kwam een andere bekende man naar me toe. Hij hield zijn telefoon omhoog, waar een soort country-gospelmuziek op klonk. Hij liet het me horen en de Engelse tekst meelezen. “Klinkt mooi,” zei ik, “maar laten we eens naar de woorden kijken.” Het lied ging over hoe Jezus stierf aan het kruis, met een afbeelding van drie kruisen erbij. Ik vroeg hem of hij wist wie er aan het middelste kruis heeft gehangen. Dat wist hij: Jezus. Maar van de andere twee had hij geen idee. Zo kreeg ik de gelegenheid hem het verhaal te vertellen van de moordenaar aan het kruis – en dat er ook voor hem, de man met wie ik sprak, vergeving en een eeuwig leven in het paradijs mogelijk is.

Evangelisatie en Zending (EenZ) HHG Katwijk